Πέμπτη, 10 Ιουνίου 2010

Tom Waits VS Θανάσης Παπακωνσταντίνου

Το να προσπαθήσεις να θέσεις αντιμέτωπους...Γιάννη... δύο από τους κορυφαίους πειραματικούς μουσικούς που........ μου αρέσουν, είναι μια τελείως αδόκιμη διαδικασία στην οποία δεν θα μπω καν. Απλά σου λέω το γιατί. Ξεκόλλα τώρα. Κερδισμένος πιστεύω μπορεί να βγει αυτός που θα συνθέσει και δεν θα ξεχωρίσει. Αυτός που θα νοιώσει πως με την μουσική αυτή θα γεμίσουν τα αυτιά του με μικρά πολύχρωμα κομματάκια πλαστελίνης της δημιουργίας, τα οποία θα μπουν μέσα του και θα στήσουν ένα σκηνικό από καρδιές, ξερά φύλλα, κοντραμπάσο, τρένα, άσπρα βότσαλα, σκουριασμένα κάγκελα, γκρίζα σύννεφα, γέρικα δέντρα και ανθρώπους, φρικιά της φύσης και της ζωής, αστέρια, πορφύρες, έρωτα και πάθη. Και στην τελική ας μην μπουν πλαστελίνες και ας μπουν....

Ο Θανάσης και ο Θωμάς, είναι τα τέκνα της ώριμης ευαισθησίας για τον άνθρωπο, της ίδιας τρέλας για δημιουργία, της ίδιας υπερβατικής αντίληψης για τον κόσμο, όπου μέσα από τους στίχους τους όπως : " Σκυφτός στης ΔΕΥΑΛ τα χαρακώματα μετράω, τις Κυριακές που ακόμα η πλάτη μου θα φορτωθεί" και " At Zerelda Lee's candy store/Well it's got to be a chocolate Jesus /Make me feel good inside/Got to be a chocolate Jesus/Keep me satisfied/Well I don't want no Abba Zabba/Don't want no Almond Joy", των ίδιων συμβολικών παραστάσεων, καταφέρνουν και αποδιώχνουν τον μανδύα του κοινού και τετριμένου στη μουσική, στους στίχους αλλά και στην φιλοσοφία τους. Ακόμα και από τις φωτογραφίες τους φάινεται αυτό!


"Table top Joe", Tom Waits από τον δίσκο του 2002  "Alice".



I knew one day
One, one, two, one, two, three

Well my mama didn’t want me
On the day I was born
I was born without a body
I got nothing but scorn
But I always loved music
All I had was my hands
I dreamed I'd be famous
And I’d work at The Sands

Singing, Tabletop Joe, Tabletop Joe
Now everyone will know
That I'm Tabletop Joe

I had trouble with the pedals
But I had a strong left hand
And I could play Stravinsky
On a baby grand
I said, ‘I’m gonna join the circus
Cause that’s where I belong’
So I went to Coney Island
I was singing this song

Tabletop Joe, Tabletop Joe
Now everyone knows
Yeah I'm Tabletop Joe

They gave me top billing
In the Dreamland show
I had my own orchestra
Starring Tabletop Joe
And the man without a body
Proved everyone wrong
I was rich and I was famous
I was where I belonged, yeah

Tabletop Joe, Tabletop Joe
Now everyone knows, yeah
Tabletop Joe

Take it home boy

"Απόψε" από τον Θανάση Παπακωνσταντίνου, Οι πρώτες ηχογραφήσεις,2005 



Απόψε το τραγούδι θα 'ναι σαν προσευχή,
θα είναι ελαιώνας σε ξεχασμένη γη.
Απόψε το τραγούδι θα γίνει αγκαλιά
που θα χωράει και σένα κι ας είσαι μακριά.

Απόψε τη σελήνη δεν τη γελάει κανείς
βασιλικό χαϊδεύει με το 'να χέρι της
κι εγώ που δεν κοιμάμαι, εγώ που ξαγρυπνώ,
δεν ξέρω αν θα πεθάνω ή αν θα γεννηθώ.

Απόψε η καρδιά μου θα γίνει ένα παλιό
ποδήλατο που θέλει να βγει στον ουρανό,
τον Μάσιμο Τροΐζι να βρει και να του πει
πως μέσα σε μια νύχτα αλλάζει η ζωή.

Απόψε το τραγούδι θα γίνει αγκαλιά
που θα χωράει και σένα κι ας είσαι μακριά.

1 σχόλιο:

  1. o laos perimenei..dwse mas trofh g skepsh..h estw dwse mas trofh g gelio..h dwse mas kati vre aderfe!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή