Κυριακή, 6 Ιανουαρίου 2013

Λαμβάνοντας ένα μπανύδριον (taking a shower)

Ααααααα, το μπανάκι....πλιτσ?πλίτσι?πλάτσα-πλούτσα?
Πως να το θέσεις? Μην είναι το πλατάγισμα της γλώσσας πάνω εις τον ουρανίσκο που του πάει καλύτερα?Μην είναι τα ορμητικά νερά του Νιαγάρα που χτυπούν με μανία την φλούδα της γήινης σφαίρας?Μην είναι τα σάλια από τα φτυσίματα για την μύηση των πρωτοετών εξομολογητών της ιερατικής σχολής της Χάγης? Μην είναι ο ιδρώτας από τις μασχάλες ενός τριχωτού άνδρα μέσα σε αστικό λεωφορείο, που πέφτει χορταστικά στο διψασμένο δέρμα μιας κοντής όμορφης κοπελιάς?

Για πολλούς ανθρώπους ένα μπανάκι είναι μεγάλη υπόθεση. Μέχρι σήμερα, ένα μπανάκι μπορούσε να λάβει ένα μεγάλο τμήμα του πληθυσμού, εάν το επιθυμούσε δηλαδή, με σχετικά έυκολο τρόπο και πολύ εύκολη προετοιμασία. Η τελετουργία του μπάνιου, μέχρι και σήμερα περιελάμβανε:
 α) πρόθέρμανση νερού με μια απλή κίνηση του χεριού πάνω στον -συνήθως- διπλό διακόπτη που -συνήθως- γράφει "ΘΕΡΜΩΣΥΦΟΝΟ"
β) αναμονή της μέχρις ότου το ύδωρ λάβει την επιθυμητή από τον χρήστη θερμοκρασία
γ) ταυτόχρονη ετοιμασία με ευλάβεια, των σοβρακοφανέλων, τοποθέτησή τους επί του κρέββατου, σχηματίζοντας με την καλπάζουσα φαντασία, ένα ανθρώπινο ον αόρατο ή καχεκτικό, σε αυτό το στάδιο οι κάλτσες δεν έχουν ανοιχτεί ακόμα.
δ) Ανασκόπηση της παρούσας κατάστασης του σώματος με την βοήθεια κυρίως της οσμής, απόξεση του όσχεου και όσμισμα του θαραλλέου δακτύλου, απόξεση των τοιχωμάτων του έξω ωτός και δοκίμασία της γεύσης και άλλα...
ε) Κατέβασμα του συντροφίου (βρακί εις την μαστορικήν διάλεκτον) επί του δαπέδου και μια μικρή τελετή αποχαιρετισμού των πλούσιων οσμών και χρωμάτων, καθώς επίσης και των ενοίκων του υφάσματος, βρουκέλων, κωλοβακτηρίων, σαλμονέλων, μυκήτων, μανιταριών, σπόγγων, αχιβάδων, πεταλίδων, σκωλήκων, ξαφνιασμένων σαλιάγκων απεκδυμένων των καβουκίων των και άλλων πολλών που θα προκαλούσαν την αηδίαν αν τα περιέγραφα
ζ) Προσβολή του πιο θαραλλέου ποδιού από τα πρώτα κύματα υπερψυγμένου ύδατος και αναμονή μέχρι να έρθει το θερμό ύδωρ, με ταυτόχρονη επίθεση από την παγωμένη κουρτίνα μπάνιου

Μετά από όλα αυτά χαίρεσαι το μπανύδριον. ουέ μηπώς ουχί?

Τώρα τί συμβαίνει εν μέσω οικονομικής κρίσης? Πως γίνεται αυτό που λέγαμε κάποτε "μπανάκι"?


Καταρχής (ήν+άς=ής και είμαστε όλοι ευχαριστημένοι με τη γραμματική), το μπάνιο είναι μια εξαιρετικά βλαβερή συνήθεια γιατί οι υδρατμοί που βγαίνουν από ένα θερμό θου κύριε φυλαγε το στόματί μου μπάνιο, διαφεύγουν στην ατμόσφαιρα και φτιάχνουν μικρά σύννεφα, τα σύνεφα αυτά επειδή είναι μικρά, έχουν κόμπλεξ με τα μεγάλα σύννεφα, και φτιάχνουν ένοπλες ομάδες, είναι οπλισμένα με αρκετό θάρρος και κάποια αστραπόβροντα και επιτίθενται στους ανθρώπους που τους έχουν καταραστεί "τον κακό σου τον καιρό".
Αυτοί όμως οι άνθρωποι μέσα στη μιζέρια τους σκοτώνουν τις πεταλούδες (και τα γέρικα γκνου), οι οποίες με την σειρά τους δεν μπορούν να πετάξουν πάνω από την Νέα Υόρκη για να προκαλέσουν τυφώνα πάνω από την Τσεχοσλοβακία σύμφωνα με το πρότυπο της θεωρίας του χάους. Το χάος αυτό που δεν έρχεται ποτέ προκαλεί τόση τάξη, που οι μπάτσοι μένουν χωρίς αντικείμενο και βγαίνουν μαζικά στην ανεργία.
Αλλά μετά ανεβαίνουν τα ποσοστά ανεργίας, ο κόσμος κάνει πιο συχνά μπάνιο για να μπορεί να παρεβρεθεί σε συνεντεύξεις για μια θέση δουλειάς και το φαινόμενο πάει πάλι από την αρχή.
Μαλακία ιστορία, όποιος κατάφερε να γελάσει τ' ακρόχειλό του, έχει σοβαρό πρόβλημα, καλύτερα να παέι σε κάνα ψυχολόγο ή να κάνει κάνα ντουζάκι.
Παρόλα αυτά, οφείλω να σας ενημερώσω ότι αυτό είναι το σκεπτικό της συγκυβέρνησης-τρόικας, περικοπές και στο μπάνιο.

Το ξύρισμα από εδώ και στο εξής αν δεν μπορεί να αποφευχθεί θα γίνεται με νερό από τα λούκια τις μέρες βροχής, και με μεταχειρισμένα ξυράφια που θα έχουν καταθέσει σε ειδικές θυρίδες τραπεζών, οροθετικοί πρώην και νυν τοξικομανείς. Σε περίπτωση μη συμμόρφωσης με το παραπάνω μέτρο θα εκτελείται το νεότερο μέλος της οικογένειας, και αφού πεθάνει θα τον τσιμπάνε με μια καρφίτσα που πάνω της θα έχει ένα χαρτί που θα λέει "καλώς ήρθατε στο κόσμο του έιτζ, πως μπορούμε να σας εξυπηρετήσουμε?". Με το μέτρο αυτό αφενός μεν ο παραβάτης θα αναγκαστεί λόγω πένθους να μην ξυρίζεται για τουλάχιστον 40 μέρες και αφετέρου στα ταμεία του κράτους θα εισρεύσουν έτσι 250 ευρώ σε χρονικό ορίζοντα 2.000 ετών.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου